Followers

Thursday, September 26, 2013

masalah bahasa



Salam :)

Harini amazingly tak mengantuk pulak lepas balik dari keje malam..biasanya kalo lepas shif malam, lepas mandi dan breakfast, sure pergi cari bantal dan katil empuk nak landing..kadang-kadang tak breakfast pun takpe, bantal didahulukan, katil diutamakan..hehe

Hmm..cerita pasal kerja, saya ni nurse kat Chinese private hospital..ala, yang dekat pudu tu..so of course mostly and majority pesakit disini ialah orang cina..kalau tak pun, mat saleh dan orang arab yang melancong kat KL..biasa sangat la received tourist yang holiday kat sini, suddently food poisoning la, high blood pressure la, tersepit escalator pun ade *sigh* memang jarang dapat pesakit melayu or India..once in a blue moon!


 Disebabkan da biasa sangat speaking English and a bit mandarin/ kantonis/ hokkien dengan pesakit, bahasa melayu saya automatik rojak dan teruk bila melangkah masuk wad..automatik! so kalaulah ada pesakit melayu yang masuk, saya seboleh-boleh mengelak untuk attend..bukan sombong, tapi saya maluuuuu! Haha..dah la bahasa teruk, kadang-kadang terpanggil pesakit dengan gelaran Mr/ miss/ madam/ uncle/ aunty..paling teruk terpanggil popo and apak! Hadoi..failed btol..tu baru nama panggilan, belum nak cakap pasal treatment lagi..zzz

Previously, tiga tahun menjadi student nurse di kelantan, saya dah biasa cakap loghat kelantan dengan pesakit melayu walaupun tak fluent..bila bercakap mulalah keluar deh, gapo dio, koho-koho etc..although  masa mula-mula jadi student saya selalu menangis dan having low self-esteem sebab tak faham loghat pesakit..takut sangat tak reti amik history pesakit untuk running assessment..sampai satu tahap saya guna bahasa isyarat je untuk berkomunikasi dengan pesakit..

lepas cope dengan cara orang pantai timur, tiba-tiba saya kena balik bekerja dengan hospital yang totally environment nya lain dari masa training..then again, language is my problem T_T terpaksa return and serve this hospital because they sponsored my study..TERPAKSA!

nak dijadikan cerita, malam tadi ada la seorang pesakit melayu admit..pakcik harun, 80 tahun..orang biasa-biasa yang boleh berbahasa melayu dengan cantik sekali, tapi beliau tidak membaca akhbar news straits times mahupun the sun *i guess*


kebetulan saya seorang je staf yang boleh cakap melayu dengan baik *kononnya* sebab staf lain yang bersama-sama on duty ialah Chinese..jadi terpaksalah dengan berat hati saya mengambil health history pakcik tersebut..dah la terpanggil uncle, pakcik tu pandang pelik..terkeluar pulak dialek kelantan saya! Omg! Pakcik buat muka blur dan tenung saya..hadoi..mujur ade relatives dia yang boleh speaking melayu rojak dengan saya*shame me*

inilah kelemahan bekerja di tempat yang takde multiraces..hancur lebur bahasaku..satu je yang best, staf melayu kurang, senang nak apply cuti raya..hehe..so lepas ni nak kena tanam hobi baca novel melayu semula kot..baru tak terkejut pesakit jumpa staff nurse macam saya :p

p/s: sori ye pakcik harun..saya tak sengaja..tak sabar nak jumpa pakcik malam nanti sebab saya dah berlatih nak borak ape dengan pakcik..haha..get well soon uncle! *opss*

2 comments:

Arra Ahmad said...

sama la kite k.fye..majoriti indian n chinese..bila mok cik kelate mari..sn ni la jadi mangsa g speaking...hihi

fyezrahman said...

arra ahmad: hihi..xpo la..diberi penghormatan tu..kan kan? :}

Related Posts with Thumbnails